Kurumsal sanat kuramı, bir nesnenin sanat eseri sayılmasını onun yalnızca görünür veya fiziksel özelliklerine bağlamaz; sanat dünyası içindeki bağlamını ve sanat olarak sunulma biçimini de hesaba katar. Bu yaklaşım, özellikle sıradan nesnelerle sanat eserlerinin görünüşte birbirine benzeyebildiği modern sanat tartışmalarında önem kazanmıştır. [1]
Kuramın gelişimi
Arthur Danto, “sanat dünyası” kavramını sanat yapıtlarının yorumlanmasında sanat kuramı ve tarihsel bağlamın rolünü açıklamak için kullandı. George Dickie ise kurumsal yaklaşımı bir sanat tanımı olarak geliştirdi. Dickie’nin ilk formülasyonunda sanat eseri, bir sanat yapıtının bazı yönlerine sanat dünyası adına hareket eden kişi veya kişilerce “takdir edilmeye aday” statüsü verilmiş bir yapıt olarak açıklanır. Daha sonraki tanımında sanatçı, yapıt, sanat dünyası kamusu ve sunum sistemi gibi bileşenleri ele alır. [1]
Tartışmalar ve eleştiriler
Buradaki “kurum” sözcüğü yalnızca müze veya galeri binasını anlatmaz; sanat üretimi, sunumu ve değerlendirmesiyle ilişkili toplumsal pratikleri de kapsar. Bununla birlikte kuramın, sanat dünyası dışındaki eserleri açıklamakta zorlanabileceği ve sanat dünyasının bir nesneye sanat statüsü verirken yanılabileceği öne sürülmüştür. [1] Ayrıca kurumsal yaklaşımın, sanat dünyasını gerçek bir toplumsal kurum saymanın ne ölçüde gerekçelendirilebileceği tartışmalıdır. Buekens ve Smit, sanatla ilgili kurumların sanat etkinliklerini düzenleyebileceğini, ancak bunun sanat dünyasının nesnelere kendiliğinden sanat statüsü verdiğini göstermediğini savunur. Bu nedenle kuram, sanatın herkesçe kabul edilen tek tanımı olarak değil, sanatın sınıflandırılmasına yönelik tartışmalı bir yaklaşım olarak değerlendirilir. [2]