Lehçe, bir dili konuşan belirli bir topluluğun paylaştığı, düzenli dilsel özelliklerle ayırt edilebilen dil çeşididir. Bölgesel yerleşim, toplumsal ilişkiler ve tarihsel gelişmeler bu çeşitlenmeye katkıda bulunabilir. Dilbilimsel kullanımda lehçe adı, konuşma biçiminin yanlış veya eksik olduğu anlamına gelmez; ortak kuralları olan bir dilsel sistemi belirtir. [1]
ÇEŞİTLENMENİN ALANLARI
Lehçeler yalnızca sözcüklerin söylenişinde farklılaşmaz. Ses düzeni, sözcük yapısı, cümle kuruluşu, söz varlığı ve kullanım özellikleri de değişebilir. Aynı dilin çeşitleri ortak bir dilbilgisel çekirdeği paylaşırken bazı özellikler bakımından ayrılır. Amerikan İngilizcesindeki bölgesel ve toplumsal çeşitler, bu duruma örnek olarak incelenmiştir. Bir topluluk içindeki bütün kişilerin her durumda aynı biçimde konuşması da beklenmez; konuşma, toplumsal ortama göre çeşitlenebilir. [1]
TOPLUMSAL İŞLEV
Bir lehçe, bilgi aktarmanın yanında konuşurlar arasındaki aidiyet ve dayanışmayı ifade edebilir. Standart kabul edilen çeşit de bir dil çeşididir. Bu nedenle standarttan farklılaşma, tek başına iletişim bozukluğu olarak değerlendirilemez. Dilsel değerlendirmede topluluğun düzenli kullanım özellikleri ile kişinin gerçekten yaşadığı konuşma veya dil güçlüğünün birbirinden ayrılması gerekir. [1]