Müzik teorisi, müzikteki seslerin, sürelerin ve yapıların nasıl düzenlendiğini inceleyen kavram ve yöntemler bütünüdür. Bir eserin özelliklerini adlandırmaya, bölümleri arasındaki ilişkileri çözümlemeye ve müzik üretimini anlamaya yardımcı olur. Kuramsal açıklamalar, incelenen müzik geleneğinin ve üslubun özellikleriyle birlikte değerlendirilir.[1]
TEMEL KONULAR
Ses yüksekliği, aralıklar, diziler, ritim ve ölçü temel inceleme konularındandır. Armoni, birlikte duyulan seslerin ilişkileriyle; biçim, eserin daha geniş bölüm düzeniyle ilgilenir. Kontrpuan ise birden çok melodik çizginin ilişkilerini ele alır. Bu alanlar birbirinden tamamen bağımsız değildir; aynı parça farklı düzeylerde çözümlenebilir.[1]
ÇÖZÜMLEME VE UYGULAMA
Kuram eğitimi, terimlerin öğrenilmesinin yanında dinleme, seslendirme ve müzik oluşturma etkinlikleriyle desteklenebilir. Bir üslubu açıklayan kuralların bütün müzikler için değişmez yasa sayılması uygun değildir. Klasik tonal müzik, tonalite sonrası müzik ve popüler müzik gibi alanların çözümlemesinde farklı kavramlara başvurulabilir.[1][2]