Antik Mısır dini, doğa güçleri, kentler, krallık ve ölüm sonrası yaşamla ilişkilendirilen çok sayıda tanrı ve tanrıçayı kapsayan çok merkezli bir inanç sistemiydi. Ra güneşle, Osiris ölüm ve yeniden doğuşla, İsis krallık ve koruyuculukla, Horus gökyüzü ve hükümdarlıkla ilişkilendirildi. Tanrıların işlevleri dönem ve bölgeye göre birleşebilir veya değişebilirdi. [1]
KAPSAM VE ÖNEM
Tapınak kültleri rahiplik, adak, festival ve kraliyet ideolojisiyle bağlantılıydı; ev içi ibadet ise koruyucu küçük tanrılara da yer verirdi. Bu nedenle tek bir sabit liste yerine adlar, biçimler ve ilişkiler tarihsel bağlamla okunur. Kavramın uygulamadaki sınırları, kullanılan ölçütlere ve tarihsel bağlama göre değişebilir; bu nedenle tanım, sınıflandırma ve örnekler ilgili alanın güncel bilimsel ya da kurumsal çerçevesiyle birlikte ele alınır. [1]