Martin Van Buren (1782–1862), Amerika Birleşik Devletleri'nin 1837–1841 arasında görev yapan sekizinci başkanıdır. New York'un Kinderhook kasabasında, Hollanda kökenli bir ailede doğdu. Hukukçuluk yaparken eyalet siyasetine katıldı ve Albany Regency adıyla bilinen örgütlenmede liderlik üstlendi. Senatörlüğünün ardından Andrew Jackson yönetiminde dışişleri bakanı ve başkan yardımcısı olarak görev yaptı.[1]
EKONOMİK BUNALIM
1836'da başkan seçilen Van Buren, göreve başladıktan kısa süre sonra 1837 mali paniğiyle karşılaştı. Bankaların ve işletmelerin iflasları, toprak kayıpları ve uzun süren ekonomik daralma yönetiminin başlıca sorunları oldu. Önceki dönemde krediyle büyüyen toprak spekülasyonu ve mali düzenlemeler de krizin arka planındaki etkenler arasındaydı.[1]
Van Buren, federal hükümetin mali sağlamlığını korumaya odaklandı. Yeni bir ulusal banka kurulmasına ve kamu parasının eyalet bankalarında tutulmasına karşı çıkarak bağımsız hazine sistemini savundu. Texas'ın ilhakına, köleliğin genişlemesi ve Meksika'yla savaş olasılığı nedeniyle karşı çıktı. 1840 seçiminde Whiglere yenildi. 1848'de köleliğin yeni topraklara yayılmasına karşı çıkan Free Soil Partisinin başkan adayı oldu, ancak seçilemedi. Kariyeri parti örgütlenmesi, mali yönetim ve köleliğin genişlemesi tartışmalarıyla şekillendi.[1]