Mary Anderson (1866–1953), araç içinden kumanda edilebilen bir ön cam temizleme düzeneği geliştiren Amerikalı mucit ve girişimcidir. 1903'te aldığı patent, yağmur ve karın sürücünün görüşünü engellemesi sorununa mekanik bir çözüm sunuyordu. Anderson, Alabama'nın Birmingham kentinde apartman işletmeciliği, California'nın Fresno bölgesinde ise çiftlik ve bağ işleriyle de uğraştı.[1]
BULUŞUN ORTAYA ÇIKIŞI
Anderson, New York'ta karlı bir günde tramvayla yolculuk ederken sürücünün camı temizlemek için zorlandığını gözlemledi. Sürücü görüş sağlayabilmek için pencereyi açıyor veya aracı durdurup dışarı çıkarak biriken karı temizliyordu. Anderson, aynı işin araç içinden yapılabileceği bir düzenek tasarlamaya yöneldi.[1][2]
Tasarladığı sistemde, sürücünün kullandığı bir kol dış taraftaki lastik uçlu silecek kolunu hareket ettiriyordu. Yay ve karşı ağırlık, lastik parçanın cam yüzeyiyle temasını korumasına yardım ediyordu. Kol iki yöne çevrilerek silecek cam üzerinde gezdiriliyor, yağmur ya da kar görüş alanından uzaklaştırılıyordu. Sistem elle çalışıyordu.[1]
PATENTİ VE SONRAKİ GELİŞMELER
18 Haziran 1903'te başvurduğu patent, 10 Kasım 1903'te 743.801 numarasıyla verildi. Ancak Anderson, buluşunu üretecek veya patent haklarını satın alacak şirketler bulmakta güçlük çekti. Otomobil kullanımının henüz yaygınlaşmadığı bu dönemde bazı firmalar düzeneğin ticari değerini düşük gördü.[2]
Patent koruması 1920'de sona erdi. Ön cam silecekleri daha sonra otomobillerde yaygınlaştı; Cadillac 1922'de sileceği standart donanımına ekledi. Anderson'ın katkısı, sürücünün araçtan ayrılmadan görüş alanını temizleyebilmesine yönelik erken bir çözüm geliştirmesiydi. 1953'te ölen mucit, 2011'de National Inventors Hall of Fame'e kabul edildi.[1][2]