Mary Winston Jackson (1921–2005), 1958'de NASA'nın ilk siyah kadın mühendisi olan Amerikalı matematikçi ve havacılık mühendisidir. Virginia'nın Hampton kentinde doğdu. Hampton Institute'ta matematik ve fizik bilimleri öğrenimini 1942'de tamamladı. Öğretmenlik ve başka görevlerin ardından havacılık araştırmalarına geçti.[1]
HESAPLAMADAN MÜHENDİSLİĞE
Jackson, 1951'de NASA'nın öncülü NACA'nın Langley laboratuvarında çalışmaya başladı. Dorothy Vaughan'ın yönettiği West Area Computing biriminde hesaplamalar yaptı. Bu birim, dönemin ırk ayrımına dayalı çalışma düzeni içinde siyah kadın matematikçileri bir araya getiriyordu.[1][2]
İki yıl sonra mühendis Kazimierz Czarnecki ile süpersonik rüzgâr tüneli deneylerinde çalışmaya başladı. Mühendisliğe geçiş için gereken matematik ve fizik derslerine katılmak istediğinde, derslerin ayrımcılığın uygulandığı bir okulda verilmesi engeliyle karşılaştı. Özel izin alarak eğitimi tamamladı ve 1958'de mühendisliğe yükseldi.[1]
Araştırmaları, uçakların çevresindeki hava akışına ve özellikle yüzeye yakın sınır tabakasının davranışına odaklandı. İlk ortak araştırma raporu, süpersonik hızlarda koniler üzerindeki akış geçişine burun açısı ve Mach sayısının etkisini inceliyordu. Yaklaşık yirmi yıl mühendislik araştırmalarını sürdürdü.[1]
EŞİT FIRSAT ÇALIŞMALARI
1979'da Langley'nin Federal Kadınlar Programı yöneticiliğini üstlendi. Bu görevde kadınların işe alınması ve meslekte yükselmesini etkileyen engellerin giderilmesi için çalıştı. 1985'te emekli oldu.[1]
Jackson'ın kariyeri, matematiksel hesaplama ile deneysel mühendislik arasındaki geçişin yanı sıra kurum içindeki eğitim ve istihdam olanaklarının genişletilmesini de kapsar. NASA, 2021'de Washington'daki merkez binasına resmî bir törenle onun adını verdi. Böylece bilimsel çalışmalarının yanında, sonraki kuşaklar için meslek yolları açma çabası da anıldı.[2]