Max Planck (1858–1947), kuantum kavramının fizik kuramına girmesinde temel rol oynayan Alman fizikçidir. Kiel'de doğdu, Münih'te öğrenim gördü ve akademik yaşamının önemli bölümünü Berlin'de sürdürdü. Araştırmaları, özellikle ısıl ışınımın açıklanması üzerinde yoğunlaştı. [1]
KARA CİSİM IŞINIMI
Isıtılan cisimler elektromanyetik ışınım yayar. İdeal bir kara cismin yaydığı ışınımın farklı frekanslardaki dağılımı, sıcaklığıyla ilişkilidir. On dokuzuncu yüzyıl sonundaki kuramsal yaklaşımlar, gözlenen dağılımı bütün frekanslarda tutarlı biçimde açıklamakta güçlük çekiyordu. [1]
Planck, 1900'de enerji alışverişinin belirli büyüklükte paketler üzerinden ele alınmasına dayanan bir çözüm geliştirdi. Kuantum adı verilen bu paketlerin enerjisi ile frekans arasındaki ilişki, daha sonra Planck sabiti olarak adlandırılan temel sabitle ifade edildi. Bu yaklaşım, klasik fiziğin dışında yeni bir araştırma alanının oluşmasına katkı sağladı. [1]
ÖDÜLÜ VE BİLİM TARİHİNDEKİ YERİ
- Enerji kuantalarını keşfi nedeniyle 1918 Nobel Fizik Ödülü'ne layık görüldü.
- Ödülünü bir yıl sonra, 1919'da aldı.
- Bilimsel çalışmalarının yanında Alman bilim kurumlarında etkili görevler üstlendi. [1]
Planck'ın katkısı, kuantum fiziğinin başlangıcındaki belirleyici adımlardan biridir. Sonraki kuantum kuramları ise farklı araştırmacıların deneysel ve kuramsal çalışmalarıyla gelişmiştir. Planck, 4 Ekim 1947'de Göttingen'de öldü. [1]