Meyve, botanikte çiçeğin olgunlaşan yumurtalığından gelişen ve çoğunlukla tohumları içinde taşıyan yapıdır. Yumurtacık tohuma dönüşürken yumurtalık meyvenin oluşumuna katılır; bazı bitkilerde başka çiçek dokuları da meyve olarak görülen yapının önemli bölümünü oluşturur. Bu yüzden botanikteki meyve kavramı, günlük dilde tatlı ve yenilebilir ürünler için kullanılan anlamdan daha geniştir. Meyvelerin sınıflandırılmasında tatlarından çok, kaç yumurtalıktan veya kaç çiçekten geliştikleri ve yapısal özellikleri dikkate alınır. [1]
OLUŞUM BİÇİMLERİ
Basit meyveler tek bir çiçeğin yumurtalığından gelişir. Şeftali, erik ve kiraz sert çekirdekli meyvelere; elma, armut ve ayva yumuşak çekirdekli gruba örnektir. Ahudududa aynı çiçekteki çok sayıdaki yumurtalık, bir araya gelmiş küçük meyvecikler oluşturur. Ananas ve incirde ise birden fazla çiçeğin katkısı söz konusudur. Çileğin etli bölümü büyük ölçüde çiçek tablasından gelişir; yüzeyindeki küçük yapılar botanik açıdan ayrı kuru meyveciklerdir. Bu farklılıklar meyve gelişiminin çiçek yapısıyla ilişkisini gösterir. [1]