Michael Faraday (1791–1867), elektrik, manyetizma ve kimya alanlarında deneysel çalışmalarıyla tanınan bilim insanıdır. Londra'nın Southwark bölgesindeki Newington Butts'ta doğdu; gençliğinde kitap ciltçiliği öğrendi. Royal Institution laboratuvarına 1813'te yardımcı olarak girdi, Humphry Davy ile Avrupa yolculuğunun ardından kuruma döndü. 1825'te laboratuvar yöneticisi oldu ve çalışma yaşamının büyük bölümünü burada geçirdi.[1]
DENEYSEL ARAŞTIRMALARI
Faraday'ın bulguları arasında 1821'de elektromanyetik dönme, 1825'te benzen ve 1831'de elektromanyetik indüksiyon yer alır. 1830'ların başında elektroliz yasaları üzerinde çalıştı; elektrot, katot ve iyon gibi terimlerin bilim diline yerleşmesine katkıda bulundu. 1845'te manyetizma ile ışık arasındaki ilişkiyi gösteren manyeto-optik etkiyi ve diyamanyetizmayı araştırdı. Sonraki çalışmaları elektromanyetik alan düşüncesinin gelişmesine yöneldi.[1]
Bilimsel iletişim de Faraday'ın etkinliklerinin önemli bir parçasıydı. Royal Institution'ın cuma akşamı konuşmaları ve Noel konferansları dizilerinin kuruluşunda rol aldı; kendisi de çok sayıda konuşma yaptı. Denizcilik kurumlarına bilimsel danışmanlık verdi. Deney defterleri, yazışmaları ve konferans notları, araştırmalarının nasıl yürütüldüğünü belgeleyen arşiv malzemeleri olarak korunmuştur. Mumun kimyası üzerine konferansları ise William Crookes tarafından kitaplaştırıldı.[1]