Mikrofinans, geleneksel bankacılık hizmetlerine sınırlı erişimi bulunan düşük gelirli bireyler ve küçük işletmeler için tasarlanan finansal hizmetler alanıdır. Başlangıçta küçük tutarlı kredi anlamındaki “mikrokredi” ile özdeşleşen yaklaşım, zamanla tasarruf, ödeme, sigorta ve para transferi gibi daha geniş bir hizmet kümesini kapsayacak biçimde gelişmiştir.[1]
KAPSAM VE İŞLEYİŞ
Mikrofinans kuruluşları küçük tutarlı ve kısa vadeli ürünler sunabilir; hizmetler banka, kooperatif, banka dışı finans kuruluşu veya dijital platformlar aracılığıyla sağlanabilir. Amaç yalnız kredi vermek değil, gelirleri düzensiz olan kullanıcıların ödeme yapması, birikim oluşturması ve beklenmedik giderleri yönetebilmesi için erişilebilir araçlar sağlamaktır. Dijital kanallar işlem maliyetini düşürebilir ve uzak bölgelere erişimi genişletebilir.[2]
ETKİ VE RİSKLER
Mikrokredi tek başına yoksulluğu ortadan kaldıran bir araç değildir. Uygun olmayan borç büyüklüğü, yüksek maliyet, aşırı borçlanma, veri gizliliği sorunları ve sözleşme koşullarının anlaşılmaması kullanıcıları zorlayabilir. Bu nedenle tüketicinin korunması, açık fiyatlandırma, finansal yeterlilik ve etkili denetim mikrofinansın sürdürülebilirliği için önem taşır.[1][2]
