Milletler Cemiyeti, Birinci Dünya Savaşı’nın ardından uluslararası barışı korumak amacıyla oluşturulan ve 1920–1946 arasında faaliyet gösteren uluslararası örgüttür. Kurucu belgesi olan Misak, Paris Barış Konferansı’nda hazırlanarak Versay Antlaşması’na ve diğer barış düzenlemelerine dâhil edilmiştir. Woodrow Wilson’ın önerileri kuruluş görüşmelerinde önemli rol oynamıştır. [1][2]
ORTAK GÜVENLİK DÜŞÜNCESİ
Cemiyetin yaklaşımı, bir devlete yönelik saldırının bütün üyelerin güvenliğini ilgilendirdiği düşüncesine dayanıyordu. Uyuşmazlıkların barışçı yollarla çözülmesi, silahlanmanın azaltılması, gizli diplomasinin sınırlandırılması ve devletlerin bağımsızlığına saygı gösterilmesi amaçlanıyordu. Bu ilkeler, savaşın yalnızca iki taraf arasındaki bir mesele olarak görülmesine karşı ortak sorumluluk anlayışı getiriyordu. Kuruluş, devletlerin birbirleriyle ilişkilerini belirli uluslararası yükümlülükler içinde yürütmelerini hedefliyordu. [1]
TEKNİK VE TOPLUMSAL İŞ BİRLİĞİ
Cemiyetin çalışmaları siyasal anlaşmazlıklarla sınırlı değildi. Sağlık, uyuşturucu maddelerin denetimi, ulaşım, haberleşme ve insan ticareti gibi konularda da uluslararası iş birliği yürütüldü. Manda sistemi, bazı eski sömürge topraklarının yönetimini uluslararası gözetimle ilişkilendirdi. Bu geniş çalışma alanı, barışı koruma düşüncesinin diplomasi yanında toplumsal ve teknik sorunlarla da bağlantılı olarak ele alındığını gösterir. [1]