Modern mimarlık, sanayileşme çağının yeni yapım teknikleri ve toplumsal ihtiyaçlarıyla gelişen, tarihsel üslupların doğrudan taklidi yerine yapı, işlev ve çağdaş malzemeleri öne çıkaran geniş mimari harekettir. Çelik, cam ve betonun kitlesel üretimi daha geniş açıklıklar, hafif cepheler ve yeni bina türleri kurulmasını sağladı.[1]
BİÇİM VE ÇEŞİTLİLİK
Modern mimarlık tek bir üsluptan oluşmaz. Bunun etkili kollarından Uluslararası Üslup, 1920'ler ve 1930'larda Avrupa'da gelişti; dik açılı biçimler, yalın yüzeyler ve süslemenin azaltılmasıyla tanımlandı.[2] İşlev, esneklik ve düzenlilik vurgusu yaygın olsa da modern mimarlar iklim, konut ihtiyacı, teknoloji ve yerel koşullara farklı yanıtlar verdi. Bu nedenle her süslemesiz bina modern mimarlık örneği olmadığı gibi, hareket yalnız yüksek yapılardan veya cam cephelerden de ibaret değildir.