Motivasyon, davranışın başlamasına, belirli bir amaca yönelmesine ve sürdürülmesine katkıda bulunan ihtiyaçlar, istekler ve güdülerle ilgili psikolojik kavramdır. Biyolojik gereksinimler kadar öğrenilmiş hedefler ve sosyal koşullar da davranışı yönlendirebilir. Aynı etkinlik farklı kişiler için farklı nedenlere dayanabildiği gibi, bir kişinin etkinliğe katılma gerekçeleri de zamanla değişebilir.[1]
İÇSEL VE DIŞSAL GÜDÜLER
İçsel motivasyonda etkinlik, sağladığı ilgi veya doyum nedeniyle yapılır. Dışsal motivasyonda ise davranıştan ayrılabilen bir sonuç amaçlanır; ödül kazanmak veya belirli bir yeterliliğe ulaşmak buna örnektir. Ryan ve Deci'nin yaklaşımı, yalnızca motivasyonun miktarını değil, davranışı ortaya çıkaran gerekçenin niteliğini de incelemeyi önerir. Bu ayrım, aynı davranışın farklı yönelimlerle yapılabildiğini gösterir.[2]
BENİMSEME VE ÖZERKLİK
Dışsal motivasyon her zaman baskı altında hareket etmek demek değildir. Bir öğrenci, çalışmasının gelecekteki hedefleri için değerini benimseyebilir; başka biri aynı işi cezadan kaçınmak amacıyla yapabilir. Öz belirleme kuramı, dışarıdan gelen beklentilerin kişinin değerleriyle bütünleşmesini içselleştirme süreçleriyle açıklar. Böylece dışsal gerekçeler, özerklik bakımından birbirinden farklı olabilir.[2]
SOSYAL ÇEVRE VE GEREKSİNİMLER
Öz belirleme kuramında özerklik, yeterlik ve başkalarıyla ilişki kurma temel psikolojik gereksinimler olarak ele alınır. Seçim olanağı, uygun güçlükte görevler ve bilgilendirici geri bildirim, motivasyonun niteliğiyle ilişkilendirilir. Bununla birlikte, bir etkinlik herkes için kendiliğinden ilgi çekici değildir. Kişinin etkinlikle ilişkisi ve sosyal ortamın destekleyici ya da denetleyici özellikleri birlikte değerlendirilir.[2]