NATO, Kuzey Atlantik Antlaşması Örgütünün kısaltmasıdır. 4 Nisan 1949'da Washington'da imzalanan antlaşmayla kurulan siyasi ve askerî ittifaktır. Temel amacı, üyelerinin güvenliğini ortak danışma ve savunma düzeni içinde sağlamaktır.[1]
KOLEKTİF SAVUNMA
Antlaşmanın 5. maddesi, bir üyeye yönelik silahlı saldırının bütün üyelere yapılmış sayılması ilkesini düzenler. Üyeler, gerekli gördükleri yardımı sağlar; bu yardım her durumda aynı askerî karşılığı zorunlu kılmaz. İlke, Birleşmiş Milletler Şartı'ndaki meşru savunma hakkıyla ilişkilidir.[2]
KURUMSAL ÇERÇEVE
NATO'nun faaliyetleri siyasi danışma, savunma planlaması ve askerî iş birliğini kapsar. Türkiye ittifaka 1952'de katıldı. Kurucu antlaşma ile belirli bir dönemdeki operasyon veya üyelik listesi ayrı konulardır; ittifakın tarihsel yapısı bunlar arasında ayrım yapılarak incelenmelidir.[1][3]