Nelly Sachs (1891–1970), Nazi baskısı, sürgün ve Holokost deneyimini şiir ve oyunlarında işleyen Almanca yazan şairdir. Berlin'de Yahudi bir ailede yetişti; 1940'ta annesiyle birlikte İsveç'e kaçtı. Sürgünde geliştirdiği şiir dili, edebî kimliğinin merkezini oluşturdu. 1966 Nobel Edebiyat Ödülü'ne değer görüldü.[1][2]
ERKEN YAZILARI VE SÜRGÜN
Sachs genç yaşta yazmaya başladı; Selma Lagerlöf gibi yazarlardan edebiyat konusunda görüş aldı. 1921'de Legenden und Erzählungen adlı düzyazı kitabını yayımladı. İlk dönemindeki romantik anlatım, Nazi yönetiminin yükselişi ve yaşadığı tehditler nedeniyle önemli bir dönüşüm geçirdi.[1]
Lagerlöf'ün desteği, Sachs ve annesinin İsveç'e kabul edilmesinde etkili oldu. 1940'ta Berlin'den Stockholm'e ulaştılar. Sachs, daha sonra 1940 öncesindeki çalışmalarına mesafe koydu; asıl edebî başlangıcını sürgün yıllarında geliştirdiği eserlerle ilişkilendirdi.[1]
ŞİİRİ VE ÇEVİRİLERİ
1947'de yayımlanan In den Wohnungen des Todes, kurbanların sesini duyurmaya yönelen şiirinin önemli örneklerindendir. Daha sert imgeler ve daha serbest anlatım, İsveç'teki modern şiirle karşılaşmasının da etkisini taşır. İsveçli şairlerden Almancaya çeviriler yaptı. Flucht und Verwandlung gibi sonraki kitaplarında kaçış ve dönüşüm temalarını sürdürdü; Paul Celan ile mektuplaştı.[1]
EDEBÎ MİRASI
Sachs'ın yaşamı ve eserleri, sürgün koşullarında dilin ve tanıklığın rolünün araştırılmasında önemli bir yer tutar. 2010'da Stockholm'deki Jewish Theatre, onun şiir dünyasını belge, ses, görüntü ve hareketle ele alan Flight and Metamorphosis sergisini sundu. Bu çalışma, öğrencilerle dil, kimlik ve sürgün üzerine yürütülen eğitim etkinlikleriyle de birleştirildi.[2]