Neoklasisizm, 18. yüzyıl ortalarından itibaren Avrupa ve Amerika’da Antik Yunan ile Roma sanatının ölçü, açıklık ve kamusal erdem ideallerini yeniden yorumlayan sanat akımıdır [1]
YAPISI VE GELİŞİMİ
Pompeii ve Herculaneum kazıları, antik nesnelerin doğrudan incelenmesini hızlandırdı. Jacques-Louis David’in resimleri belirgin konturlar, dengeli kompozisyon ve tarihsel örnekler aracılığıyla ahlaki anlatılar kurdu [1]
ÖNEMİ VE DEĞERLENDİRME
Mimarlıkta sütunlu cepheler, alınlıklar ve simetrik planlar müze, parlamento ve banka gibi yeni kamusal yapılara uyarlandı. Akım yalnız antik biçimlerin kopyası değil, Aydınlanma, devrim ve devlet temsilinin görsel diliydi Arkeolojik doğruluk arayışı heykel ve mobilyada da görüldü; buna karşılık sanatçılar antik örnekleri çağdaş devrimci yurttaşlık ve devlet otoritesi için yeniden anlamlandırdı. [2]