Okyanus akıntısı, deniz suyunun bir bölgeden başka bir bölgeye taşındığı hareket düzenidir. Akıntılar yalnızca yüzeyde görülmez; derin sularda da oluşur. Başlıca itici etkenleri rüzgârlar, gelgitler ve suyun yoğunluğundaki farklılıklardır. Akıntı hızı genellikle metre/saniye veya denizcilikte kullanılan knot birimiyle ifade edilir.[1]
OLUŞUM ETKENLERİ
Rüzgârın etkisi, yüzeyde ve yüzeye yakın tabakalarda belirgindir. Kıyı çevresinde daha yerel hareketler oluşturabilirken açık okyanusta suyun havzalar boyunca uzun mesafelere taşınmasını sağlayabilir. Gelgit kaynaklı akıntılar özellikle kıyılar, koylar ve haliçlerde güçlü olabilir. Düzenli gelgit döngüsü nedeniyle bu hareketlerin belirli bileşenleri önceden hesaplanabilir.[1]
Termohalin dolaşım ise sıcaklık ve tuzluluğun su yoğunluğunda oluşturduğu farklılıklarla bağlantılıdır. Bu dolaşıma bağlı hareketler hem derin hem sığ düzeylerde gerçekleşebilir ve genellikle yüzey veya gelgit akıntılarından daha yavaştır.[1]
İKLİMLE İLİŞKİ
Akıntılar, sıcak suyu düşük enlemlerden ve soğuk suyu kutup bölgelerinden başka alanlara taşıyarak Dünya’nın ısı dağılımını etkiler. Örneğin Gulf Stream, Kuzey Atlantik çevresindeki iklim koşullarına katkıda bulunur. Bir kıyının sıcaklığını değerlendirirken yalnızca enlemine bakmak yeterli değildir; çevresindeki okyanus dolaşımı da dikkate alınır.[1]
