Oluşturmacı matematik, bir matematiksel varlığın kabulü için onun açıkça kurulabilmesini veya varlığının yapıcı biçimde kanıtlanmasını isteyen yaklaşımdır. [1]
TEMEL ÖZELLİKLER
Klasik mantıktaki üçüncü hâlin imkânsızlığı ilkesini sınırsız biçimde kullanmaz; kanıt ile hesaplama arasındaki yakın ilişkiyi vurgular. Kavramın kapsamı, yerleşik terminoloji ve doğrulanabilir gözlem ya da belgeler temelinde belirlenir. Benzer terimler arasındaki fark kullanım bağlamına göre açıklanır; tarihsel gelişme ile güncel uygulama birbirine karıştırılmaz. Ölçüm, sınıflandırma veya yorum gerektiren durumlarda kullanılan yöntemin sınırları belirtilir ve tek örnekten genelleme yapılmaz. Konu insan sağlığı, hukuk veya kamusal kararlarla ilişkiliyse belirsizlik, yetki alanı ve güncel kılavuzlar ayrıca dikkate alınır. Böylece tanım, uygulama alanı ve sınırlamalar aynı çerçevede görülebilir. [1][2]