Organik kimya, başlıca karbon bileşiklerinin yapısını, özelliklerini, tepkimelerini ve sentezini inceleyen kimya dalıdır. Bu bileşiklerin çoğunda hidrojen de bulunur; oksijen, azot, kükürt, fosfor ve halojenler gibi başka elementler de yapıya katılabilir. [1]
KARBONUN ROLÜ
Karbon, dört güçlü kovalent bağ kurabilir ve başka karbon atomlarına bağlanarak zincirler ile halkalar oluşturabilir. Bu bağlanma özellikleri, küçük moleküllerden karmaşık biyolojik yapılara kadar geniş bir bileşik çeşitliliğinin temelidir. Metan ile DNA, bu çeşitliliğin farklı ölçeklerdeki örnekleridir. [2]
TARİHSEL KAPSAM
Organik kimya terimi başlangıçta canlılardan elde edilen maddeler için kullanılmıştır. Alan zamanla laboratuvarda sentezlenen bileşikleri de kapsayacak biçimde gelişmiştir. Bir bileşiğin organik olarak sınıflandırılması, onun mutlaka bir canlıdan elde edildiği anlamına gelmez. [1][2]
ARAŞTIRMA KONULARI
- Moleküllerin bileşimini ve yapısını belirlemek.
- Kimyasal özelliklerini ve tepkimelerini incelemek.
- Yeni bileşikler sentezlemek.
- Bilinen bileşikler için daha uygun üretim yolları geliştirmek. [1]
UYGULAMALARI
İlaçlar, boyalar ve polimerler organik kimyanın uygulama alanlarındandır. Proteinler, DNA ve besinlerdeki çok sayıda molekül de organik bileşiklerdir. Bu nedenle alan; biyokimya, biyoteknoloji ve tıp ile yakın ilişki içindedir. [1][2]