Origami, kâğıdın katlanarak figürler ve biçimler oluşturulmasına dayanan bir sanattır. Adı Japoncada katlama ve kâğıt anlamlarını taşıyan sözcüklerden gelir. Hayvan figürlerinden geometrik düzenlemelere uzanan örnekleri vardır. Tarihsel Japon uygulamalarında törensel armağan ambalajları ile eğlence amaçlı katlamalar birlikte gelişmiştir. Kâğıdın daha ulaşılabilir hâle gelmesi, Edo döneminde katlama uygulamalarının daha geniş toplumsal kesimlere yayılmasını kolaylaştırmıştır.[1]
TARİH VE TEKNİK GELİŞİM
1797 tarihli Sembazuru Orikata, birbirine bağlı turna figürlerinin yapımını anlatan erken basılı kaynaklardan biridir. On dokuzuncu yüzyılda uluslararası etkileşimler, Avrupa'daki peçete katlama ve eğitim uygulamalarının Japon geleneğiyle buluşmasına katkı sağlamıştır. Bu nedenle origaminin gelişimi yalnız değişmeden aktarılan tek bir teknikle açıklanamaz.[1]
Yirminci yüzyılda Akira Yoshizawa, katlama yönergelerinin çizimlerle aktarılmasını geliştirmiş ve ıslak katlama tekniğiyle daha yumuşak, doğal görünümlü biçimler üretmiştir. Günümüzde kesmeden katlama yaygın bir yaklaşım olsa da tarihsel uygulamaların bazılarında kesiler de kullanılmıştır. Kâğıt üzerinde geliştirilen katlama ilkeleri, sanatın ötesinde mimarlık, robotik ve mühendislik tasarımında da incelenir. Origami böylece el becerisi, biçim araştırması ve yapısal düşünceyi bir araya getirir.[1]