Orman yangını, orman örtüsündeki yanıcı bitkisel malzemenin yanması ve alevlerin çevreye yayılmasıyla gelişen olaydır. Yanma için yakıt, oksijen ve ısı gerekir. Kuru yapraklar, dallar, çalılar ve ağaç gövdeleri farklı özelliklerde yakıt oluşturur. Yangının davranışını yakıtın niteliği, arazi biçimi ve hava koşulları birlikte belirler.[1] Yayılma, orman tabanının altında, yüzeyde veya ağaçların tepe örtüsünde gerçekleşebilir. Bu ayrım, yangının aynı alanın farklı katmanlarını nasıl etkilediğini anlamayı sağlar.[2]
YAYILMA BİÇİMLERİ
Toprak altı yangınları kökler ve yüzey altındaki organik maddelerde ilerler; bazıları uzun süre devam edebilir. Yüzey yangınları dökülmüş yaprak, dal ve alçak bitkileri tüketir. Tepe yangınları ise ağaç veya çalıların üst bölümlerinde yayılır. Zemindeki yakıtlarla taç örtüsü arasında bağlantı oluşturan bitkiler, yüzey yangınının tepelere ulaşmasını kolaylaştırır. Aynı yangında bu biçimler birlikte görülebilir. Müdahale kararları; yerleşimlere yönelik tehlike, hava, arazi, yakıt ve ekiplerin güvenliği değerlendirilerek verilir. Bazı ekosistemlerde ateş doğal yenilenme süreçlerine katılır; bununla birlikte yangınların insanlara ve yapılara etkisi, yönetim kararlarının temel unsurlarındandır.[2]