Osiris, Eski Mısır dininde ölüler dünyasının hükümdarı ve başlıca yargıcı olarak kabul edilen tanrıdır. Ölümden sonra yeniden yaşam, bitkilerin gelişmesi, verimlilik ve Nil'in yıllık taşkınlarıyla ilişkilendirilmiştir. Mitolojik anlatıda kardeşi Seth tarafından öldürülen, ardından yeniden yaşama dönen eski bir hükümdardır. Bu öykü, Mısırlıların ölümün ardından varlığını sürdürme umudunun önemli dayanaklarından biri olmuştur.[1]
İNANÇ VE BETİMLEME
Öte dünya yargısına ilişkin tasvirlerde ölünün kalbi, doğruluk ve adalet tanrıçası Maat'ın tüyüyle tartılır. Sınamayı geçen kişinin Osiris'in huzuruna çıkarılarak ölüm sonrası yaşama kabul edildiğine inanılır. Böylece Osiris'in görevi, yalnız ölüler ülkesini yönetmekle sınırlı değildir; insanın dünyadaki davranışlarının değerlendirilmesiyle de bağlantılıdır.[1]
Sanatta genellikle bedeni mumya sargısını andıran dar bir örtüyle sarılmış, ayakta duran bir figür biçiminde gösterilir. Ellerindeki çoban asası ve kamçı hükümdarlık simgeleridir. Milattan önce birinci binyılda küçük Osiris heykelleri yaygın tapınak adakları arasına girmiştir. Bunların yalnız kendisine ayrılmış kutsal alanlarda değil, başka tanrılara ait çevrelerde de bulunması, Osiris kültünün geniş yayılımını ve Mısır cenaze inançlarındaki önemini gösterir.[2]