Parlamentolar Arası Birlik, ulusal parlamentolar arasında görüşme ve iş birliği sağlayan uluslararası bir kuruluştur. İngilizce adının kısaltması olan IPU ile de tanınır. Merkezi Cenevre'dedir. Parlamenter diplomasi, demokratik temsil ve barışçıl uyuşmazlık çözümü, kuruluşun tarihsel kimliğini belirleyen başlıca çalışma alanlarıdır. Üyeler arasındaki temas, farklı siyasal sistemlerden parlamenterleri ortak tartışmalarda buluşturur.[1]
KURULUŞU
Birliğin doğuşu, on dokuzuncu yüzyıl sonundaki uluslararası tahkim girişimleriyle bağlantılıdır. Britanyalı William Randal Cremer ve Fransız Frédéric Passy, devletler arasındaki anlaşmazlıkların savaş yerine görüşme ve tahkim yoluyla çözülmesini savunuyordu. 1888'deki hazırlık toplantısını, 29–30 Haziran 1889'da Paris'te gerçekleştirilen parlamenterler konferansı izledi. Kuruluş, tarihini bu konferansa ve 30 Haziran 1889'a dayandırır.[2]
PARLAMENTOLAR ARASINDA DİYALOG
İlk dönemde odak noktası, farklı ülkelerin parlamenterleri arasında sürekli temas kurulmasıydı. 1892'de Bern'de bir büro açılması, bu toplantılara örgütsel süreklilik kazandırdı; 1899'da Parlamentolar Arası Birlik adı benimsendi. Birliğin tarihi, parlamenterlerin dış ilişkilerde yalnızca kendi hükümetlerinin kararlarını görüşmekle sınırlı kalmayıp başka parlamentolarla doğrudan iletişim kurmasının kurumsallaşmasını da gösterir.[2]
ÇALIŞMA ALANLARI
Kuruluşun faaliyetleri insan hakları, kadınların ve gençlerin siyasal katılımı, sürdürülebilir kalkınma ve iklim sorunları gibi konuları kapsar. Parlamentoların temsil, yasama ve denetim kapasitelerini güçlendirmek bu çalışmaların ortak yönüdür. Birliğin temel finansmanı üye parlamentoların kamu kaynaklarından yaptığı katkılarla sağlanır. Böylece kuruluşun işleyişi, ulusal parlamentoların katılımı ve ortak çalışma iradesine dayanır.[1]