Paul Dirac (1902–1984), kuantum mekaniğinin matematiksel temellerini geliştiren İngiliz teorik fizikçidir. Bristol’de önce elektrik mühendisliği, ardından matematik öğrenimi gördü. Cambridge’de Ralph Fowler danışmanlığında araştırmaya başladı ve 1926’da kuantum mekaniği konulu doktora çalışmasını tamamladı.[1]
GÖRELİLİK VE KUANTUM
Dirac, klasik mekanikteki matematiksel yapılar ile kuantum gözlenebilirlerinin cebirsel özellikleri arasında ilişkiler kurdu. 1928’de geliştirdiği denklem, kuantum mekaniği ile özel göreliliği bir araya getirdi ve yarım tamsayılı spin taşıyan parçacıkların kuramsal açıklamasında temel yer kazandı. Araştırmalarında soyut matematiksel tutarlılığı fiziksel problemlerin çözümüne uyguladı.[1]
ESERLERİ VE ETKİSİ
1930’da yayımlanan The Principles of Quantum Mechanics, alanın başlıca kuramsal kitaplarından biri oldu. Dirac, 1932’de Cambridge’in Lucasian matematik profesörlüğüne atandı ve uzun yıllar bu görevde kaldı. 1933 Nobel Fizik Ödülü’nü Erwin Schrödinger ile paylaştı. Aynı dönemde geliştirdiği Lagrange yaklaşımına dayalı kuantum mekaniği fikirleri, daha sonra Feynman’ın yol integrali çalışmalarının dayanakları arasında yer aldı.[1]