Pertti Kurikan Nimipäivät (PKN), 2009’da Helsinki’deki Lyhty derneğinin engelli bireylere yönelik kültür atölyesinde kurulan Fin punk grubuydu. Yle’nin aktardığına göre atölye, grubun ortaya çıkmasına zemin hazırladı; üyeler arasında gitarist Pertti Kurikka, vokalist Kari Aalto, bas gitarist Sami Helle ve davulcu Toni Välitalo vardı [1]. Grup, hızlı, yüksek sesli ve toplumsal içerikli punk müziğiyle tanındı [1].
Müzik ve tanınırlık
Grubun şarkıları gündelik yaşam ve kişinin kendi kararlarını verebilmesi gibi konuları işledi. Yle, “Aina mun pitää” parçasının kişinin yapmak istediği şeyler yerine kendisine söylenenleri yapmak zorunda kalmasıyla ilgili olduğunu aktarır [1]. PKN’nin öyküsünü konu alan “Kovasikajuttu” belgeseli 2012’de gösterime girdi ve grubun daha geniş bir dinleyici kitlesince tanınmasına katkı sağladı [1]. Yle’nin grup hakkındaki yazısı müziğini hızlı ve yüksek sesli punk olarak niteler [1].
Eurovision ve grubun sona erişi
PKN, 2015’te “Aina mun pitää” ile Finlandiya’nın ulusal seçmesi Uuden Musiikin Kilpailu’yu kazandı ve ülkesini Eurovision’da temsil etti [2]. Grup, 19 Mayıs 2015’teki ilk yarı finalde yarıştı ancak finale yükselemedi [3]. Yle’nin 2015 tarihli haberine göre grup, gitarist Pertti Kurikka’nın 2016’da 60 yaşına gireceği dönemde faaliyetini sonlandırmayı planladığını duyurmuştu [4]. Yle’nin sonradan güncellediği grup yazısı, PKN’nin son konserini 2016’daki Tapaninpäivänä, yani 26 Aralık’ta verdiğini ve faaliyetini o yıl bitirdiğini belirtir [1]. Grubun öyküsü, Eurovision’daki kısa görünürlüğünün ötesinde, atölye kökenini ve kendi müzikal ifadesini de kapsar [1][2].