Peygamber, çeşitli dinlerde ilahî bir mesajı insanlara ulaştırmakla görevlendirildiğine inanılan kişidir. Peygamberlik anlayışı, ilgili dinin vahiy, Tanrı ve dinî otorite görüşleriyle bağlantılıdır. Yahudilik, Hristiyanlık, Zerdüştlük ve İslam gibi geleneklerde farklı biçimler alır. Bu kişilere atfedilen görevler, topluma öğüt verme ve dinî hayatı düzenleme gibi işlevleri de kapsar.[1]
KELİMENİN KÖKENİ
Türkçedeki peygamber sözcüğü Farsçadan geçmiştir ve haber getirme anlamıyla bağlantılıdır. Eski Türkçede yalvaç karşılığı da kullanılmıştır. İslam kaynaklarında aynı alanı karşılayan nebî ve resul terimleri bulunur. Bu iki terimin kapsamı ve birbirinden ayrılıp ayrılmadığı, dinî literatürde farklı biçimlerde açıklanmış; aralarındaki ilişki üzerine çeşitli yorumlar geliştirilmiştir.[2]
İSLAM GELENEĞİNDE
İslam inancına göre peygamberler, Allah'tan aldıkları vahyi insanlara bildirir ve onları ahlaklı davranmaya çağırır. Kur'an'da İbrahim, Musa, İsa ve Muhammed gibi peygamberler anılır. Peygamberlerin toplumlarıyla aynı dili konuşan insanlar olduğu vurgulanır. Muhammed'in son peygamber kabul edilmesi, İslam'daki peygamberlik öğretisinin temel unsurlarından biridir.[2]
YAHUDİLİKTE PEYGAMBERLİK
Yahudi kutsal metinlerinde peygamberler, Tanrı'nın iradesini topluma bildiren kişiler olarak anlatılır. Görevleri, gelecekteki olayları haber vermenin ötesinde, halkı Tanrı ile yapılan ahde bağlı kalmaya çağırmayı içerir. Musa'nın konumu özellikle önemlidir. Metinlerde kadın peygamberlerden de söz edilir; bu kişilere verilen görev, ilahî çağrı çerçevesinde değerlendirilir.[1]