Pidgin, ortak bir dili bulunmayan topluluklar arasındaki iletişim sırasında gelişen temas dili türüdür. Klasik dilbilimsel tanımda, konuşurlar tarafından ikinci dil olarak kullanılır ve başlangıçta belirli iletişim alanlarıyla sınırlıdır. Ticaret ve sömürgecilik gibi tarihsel temas ortamları, pidginlerin oluşumunda önemli rol oynamıştır. Sözcük dağarcığı ve dilbilgisi, temas eden dillerden farklı ölçülerde etkilenebilir.[1]
OLUŞUM VE KULLANIM
Pidginleşme, iletişim için kullanılan dilsel kaynakların ve kullanım alanlarının yeniden biçimlendiği toplumsal bir süreçtir. Ortaya çıkan yapı, tek bir konuşurun başka bir dili yanlış öğrenmesiyle açıklanamaz; farklı topluluklar arasında kullanılan ortak iletişim alışkanlıklarıyla ilişkilidir. Bazı pidginler dar bir alanda kalırken bazılarının kullanım alanları genişler. Bu nedenle bütün pidginler aynı gelişim basamaklarını izlemek zorunda değildir.[1]
Geleneksel sınıflandırmada pidgin ile kreol arasındaki temel ayrım, dilin ilk dil olarak edinilip edinilmediğine dayanır. Bununla birlikte tarihsel dil adları bu sınıflandırmayla her zaman örtüşmez. Adında pidgin bulunan bir dil, bazı topluluklarda ana dil olarak da edinilebilir. Dilin adıyla konuşurlarının gerçek kullanım biçimleri ayrı ayrı incelenmelidir.[1][2]
NİJERYA ÖRNEĞİ
Nijerya Pidgini, bu çeşitliliği gösteren temas dillerindendir. Atlas of Pidgin and Creole Language Structures araştırması, Warri ve Sapele çevresindeki topluluklarda dilin kuşaklar boyunca çocukların ilk dillerinden biri olduğunu belirtir. Aynı dil, farklı ana dillere sahip kişiler arasında da iletişim sağlar.[2]
Bu örnek, pidginlerin yalnızca kısa süreli ticaret konuşmaları olarak ele alınamayacağını gösterir. Dilbilimsel inceleme, sözcüklerin kökeninin yanında dilbilgisel yapıları, konuşur topluluğunun tarihini ve dilin günlük yaşamdaki işlevlerini de kapsar.[2]