Piet Mondrian (1872–1944), yatay ve dikey çizgilerle temel renkleri kullanan soyut kompozisyonlarıyla tanınan Hollandalı ressamdır. 7 Mart 1872'de Amersfoort'ta doğdu. Sanatı, erken dönem manzaralarından giderek sadeleşen geometrik düzenlemelere uzanan bir gelişim gösterir. Hollanda, Paris, Londra ve New York'ta çalıştı.[1]
SOYUT RESME YÖNELİŞİ
Mondrian başlangıçta ağaçlar, değirmenler ve manzaralar üzerinde çalıştı. Lahey Okulunun ardından Vincent van Gogh ve Fovist ressamların etkileriyle ilgilendi. Georges Braque ve Pablo Picasso'nun yapıtlarıyla tanışması, 1910'ların başlarında kübist biçimlere yönelmesini sağladı.[1]
1917'de De Stijl hareketinin kurucuları arasında yer aldı. 1920 tarihli Le Néo-Plasticisme metninde yeni plastik anlayışının ilkelerini açıkladı. Olgun dönem resimlerinde kırmızı, sarı ve mavi ile siyah, beyaz ve griyi; yatay ve dikey doğruların oluşturduğu alanları kullandı. Bu sınırlı görsel araçlarla denge ve ritim ilişkileri kurmayı amaçladı.[1][2]
NEW YORK DÖNEMİ
İkinci Dünya Savaşı sırasında Avrupa'dan ayrılarak 1940'ta New York'a ulaştı. Kentin hareketliliği ve boogie-woogie müziği, geç dönem resimlerine yeni bir ritim kazandırdı. 1942–1943 tarihli Broadway Boogie Woogie, bu dönüşümün örneklerinden biridir.[2]
Resimde önceki kompozisyonların kesintisiz siyah çizgileri yerine, küçük ve farklı renkli parçalardan oluşan şeritler bulunur. Sarı, kırmızı ve mavi bölümler, beyaz ve griyle birlikte düzenlenmiştir. Bu yapı kent trafiğini ve müzikal ritmi çağrıştırırken geometrik düzeni korur. Mondrian 1 Şubat 1944'te New York'ta öldü. Yapıtlarının gelişimi, soyutlamanın aynı kuralları yinelemekle sınırlı kalmayıp değişen görsel ve işitsel deneyimlerle dönüşebildiğini gösterir.[1][2]