Pieter Zeeman (1865–1943), manyetik alanın ışık tayfına etkisini araştıran Hollandalı fizikçidir. Leiden Üniversitesinde eğitim gördü ve Amsterdam'da profesör olarak çalıştı. Işınım ile manyetizma arasındaki ilişkiye katkıları nedeniyle 1902 Nobel Fizik Ödülü'nü Hendrik Lorentz ile paylaştı.[1]
TAYF ÇİZGİLERİ
Maddeler belirli dalga boylarında ışık yayar veya soğurur. Bu durum tayfta ayırt edilebilir çizgiler oluşturur. Zeeman, 1896'da manyetik alanın bu çizgileri nasıl değiştirdiğini inceledi. Alan uygulandığında bir tayf çizgisinin birden fazla çizgiye ayrılabildiğini buldu. Bu gözlem, ışık yayımının maddenin elektriksel özellikleriyle ilişkisini araştırmak için yeni veri sağladı.[1]
KURAMSAL AÇIKLAMA
Zeeman etkisi adı verilen olay, Lorentz'in elektron kuramıyla açıklanabildi. Deney ile kuram arasındaki bu uyum, ışık ve elektrik arasındaki bağın anlaşılmasını güçlendirdi. Zeeman'ın çalışması yalnız ışığın varlığını değil, tayfındaki küçük değişimleri ölçmenin de madde hakkında bilgi sağlayabildiğini gösteren önemli örneklerdendir.[1]