Pisagor, yaklaşık MÖ 570–490 yılları arasında yaşamış Antik Yunan düşünürüdür. İlk yıllarını Samos, yani Sisam Adası'nda geçirdi; daha sonra Güney İtalya'daki Kroton'a yerleşti. Adıyla anılan düşünce geleneği, felsefî görüşlerin yanında belirli davranış kuralları ve ortak bir yaşam biçimi etrafında gelişti.[1]
HAYATI VE KAYNAKLAR
Pisagor'dan günümüze ulaşmış bir eser yoktur. Yaşamı ve öğretisi hakkındaki ayrıntılı anlatıların önemli bölümü ölümünden çok sonra yazılmıştır. Bu durum, tarihsel kişiliğiyle çevresinde oluşan efsaneleri birbirinden ayırmayı güçleştirir. Antik kaynakların birbirleriyle uyuşmadığı noktalar bulunduğundan bütün anlatılar eşit derecede güvenilir kabul edilemez.[1]
DÜŞÜNCE GELENEĞİ
Ruhun ölümden sonra başka bir bedene geçtiği inancı, Pisagor'la ilişkilendirilen başlıca öğretilerdendir. Pisagorcu çevrelerde yaşamın düzenlenmesi, ruhun durumu ve evrenin anlaşılması birbiriyle bağlantılı konulardı. Sonraki Pisagorcuların sayı ve kozmoloji hakkındaki görüşlerini doğrudan kurucularına mal etmek ise tarihsel açıdan sorunludur.[1]
MATEMATİKLE İLİŞKİSİ
Pisagor teoremi onun adını taşır; ancak teoremin ilk kanıtını bizzat onun verdiğini gösteren sağlam bir erken dönem belgesi bulunmaz. Dik üçgenlerin kenarları arasındaki ilgili sayısal bağıntılar, Pisagor'dan önce Babil matematiğinde de biliniyordu.[1]
- Pisagor'un kendisi ile sonraki Pisagorcu okul ayrılmalıdır.
- Bir teoremin adlandırılması, keşif veya kanıt önceliğini tek başına belirlemez.
- Biyografik anlatılar değerlendirilirken kaynağın yazıldığı tarih dikkate alınır.[1]