Pisagor teoremi, Öklid geometrisinde bir dik üçgenin kenar uzunlukları arasındaki bağıntıdır. Dik açıyı oluşturan kenarların uzunlukları a ve b, karşılarındaki hipotenüsün uzunluğu c ise bağıntı a² + b² = c² biçiminde yazılır. Hipotenüs, dik açının karşısındaki ve üçgenin en uzun olan kenarıdır. [1]
GEOMETRİK ANLAMI
Üçgenin her kenarı üzerine birer kare çizildiğinde, hipotenüs üzerindeki karenin alanı diğer iki karenin alanları toplamına eşittir. Öklid'in Elementler adlı eserinin birinci kitabındaki 47. önerme, bu ilişkiyi geometrik bir kanıtla ortaya koyar. Bağıntının geçerliliği, üçgenin dik açılı olmasına bağlıdır. [1]
HESAPLAMA ÖRNEĞİ
Dik kenarları 3 ve 4 birim olan bir üçgende hipotenüsün karesi 9 + 16 = 25 olduğundan hipotenüs 5 birimdir. Teorem, bilinmeyen bir kenarın hesaplanmasında kullanılabilir. İlişki Pisagor'un adıyla anılsa da dik üçgenlere ilişkin bu bilgi, Pisagor'dan önceki Babil matematiğinde de kullanılmıştır. [1]