Rüzgâr türbini, hareket eden havanın enerjisini dönme hareketine, ardından çoğunlukla elektriğe dönüştüren makinedir. Kanatlar ve bunların bağlandığı göbek rotor adı verilen bölümü oluşturur. Rotorun hareketi, doğrudan veya bir aktarma düzeni üzerinden elektrik üretecine iletilir. Türbinler tek başına ya da çok sayıda makineden oluşan tesislerde kullanılabilir.[1][2]
ENERJİ DÖNÜŞÜMÜ
Rüzgâr kanadın çevresinden geçerken iki yüzündeki basınç dağılımı farklılaşır. Ortaya çıkan aerodinamik kuvvetler rotoru döndürür. Bazı türbinlerde dişli kutusu, düşük hızlı rotor hareketini üretecin gerektirdiği daha yüksek hıza çıkarır. Doğrudan tahrikli tasarımlarda ise rotor ile üreteç arasında bu dişli kutusu bulunmaz.[2]
BİLEŞENLER VE DENETİM
Yatay eksenli büyük türbinlerde üreteç ve aktarma elemanları çoğunlukla kulenin üstündeki nacelle adı verilen gövdede yer alır. Rüzgâra yönelme düzeni, kanatların uygun doğrultuda kalmasına yardımcı olur. Denetim sistemi ise çalışma koşullarını izler; aşırı kuvvetli rüzgâr gibi durumlarda makineyi korumaya yönelik işlemleri yönetir.[2]
KURULUM BİÇİMLERİ
Türbinler karada veya deniz üstünde kurulabilir. Uygun yerin seçimi rüzgâr koşullarıyla birlikte araziyi ve elektrik iletim bağlantısını da gerektirir. Üretilen elektrik, tesisin bağlantı düzeni üzerinden şebekeye aktarılır veya yakın bir tüketim alanında kullanılır. Bu nedenle türbinin işlevi, kanatların dönmesi kadar üreteç ve elektrik sistemiyle kurduğu ilişkiye de bağlıdır.[1][2]