Ralph Waldo Emerson (1803–1882), Amerikalı denemeci, şair, düşünür ve konuşmacıdır. On dokuzuncu yüzyılda New England'da gelişen transandantalist hareketin başlıca temsilcilerindendir. Bireyin kendi yargısına güvenmesi, doğrudan deneyim ve insanın doğayla ilişkisi, düşüncesinin merkezinde yer alır.[1][2]
YAŞAMI VE DÜŞÜNSEL ÇEVRESİ
25 Mayıs 1803'te Boston'da doğdu. Harvard'da öğrenim gördükten sonra öğretmenlik ve din adamlığı yaptı. Dinî görevinden ayrılmasının ardından Avrupa'ya gitti; Thomas Carlyle ve Samuel Taylor Coleridge ile tanıştı. Carlyle ile kurduğu dostluk, düşüncelerinin gelişmesinde etkili oldu.[1]
1835'te Massachusetts eyaletindeki Concord'a yerleşti. Margaret Fuller, Henry David Thoreau ve Bronson Alcott gibi yazarlarla aynı düşünsel çevre içinde yer aldı. 1842–1844 yıllarında transandantalist The Dial dergisinin editörlüğünü yürüttü. 27 Nisan 1882'de öldü.[1]
DOĞA VE BİREY
1836'da yayımlanan Nature, Emerson'ın temel eserlerinden biridir. İlk baskısı yazar adı olmadan çıktı. Eserde Tanrı, ruh ve doğa arasındaki bağı araştırdı; doğanın anlaşılmasını insanın iç deneyimiyle ilişkilendirdi. Kitap, Avrupa yolculuğundan dönüşü sonrasında olgunlaştırdığı düşüncelerin bir sonucuydu.[2]
Emerson için doğayla karşılaşmak, yalnızca dışarıdaki nesneleri gözlemek değildir; kişinin kendisini daha geniş bir varoluşun parçası olarak kavramasını da sağlar. Bu yaklaşım, dış otoritenin karşısında bireyin sezgisini ve kişisel deneyimini önemseyen felsefesiyle bağlantılıdır.[1][2]
ESERLERİ VE ETKİSİ
Essays'in 1841 ve 1844'te çıkan iki dizisi, en bilinen yazılarını içerir. Self-Reliance, kişinin kendi düşüncesine güvenmesini savunan denemesidir. The American Scholar konuşması, Poems, Representative Men ve The Conduct of Life diğer önemli eserlerindendir. Şiirsel düzyazısı ve kamusal konuşmaları, Amerikan edebiyatındaki bireycilik tartışmalarına etkide bulundu.[1]