Rapunzel, Grimm Kardeşler'in Çocuk ve Ev Masalları derlemesinde bulunan bir masal ve masalın başkişisidir. Uzun saçları, kapısı bulunmayan kuleye çıkmak için kullanılan genç kızın hikâyesini anlatır. Grimm derlemesinin 1812 ve 1857 baskıları arasında metin değiştirilmiştir. Masal araştırmalarında Rapunzel, Aarne–Thompson–Uther sınıflandırmasının 310 numaralı anlatı tipi içinde değerlendirilir.[1]
BAHÇEDE YAPILAN ANLAŞMA
Masalda çocuk bekleyen bir kadın, komşu bahçedeki rapunzel bitkisini yemek ister. Kocası bitkiyi alırken bahçenin sahibi tarafından yakalanır ve doğacak çocuğu ona vermeyi kabul eder. Çocuğa Rapunzel adı konur. Kız büyüdüğünde yüksek bir kuleye kapatılır; bakıcısı, aşağı sarkıtılan saçlarını kullanarak kuleye çıkar ve dışarıyla bağlantıyı denetler.[1]
KULEDEN SONRAKİ AYRILIK
Rapunzel'in şarkısını duyan bir prens, kuleye ulaşmanın yolunu öğrenir. Görüşmeleri ortaya çıkınca genç kızın saçları kesilir ve kendisi uzaklaştırılır. Kulede onu bulamayan prensin düşmesiyle görme yetisini kaybettiği anlatılır. Yıllar sonra karşılaşırlar; Rapunzel'in gözyaşları prensin gözlerini iyileştirir. Bu kavuşma, masalın uzun ayrılık ve sıkıntılardan sonra gelen mutlu sonunu oluşturur.[1]
BASKILAR ARASINDAKİ DEĞİŞİM
İlk baskıdaki peri figürü, sonraki metinde daha tehditkâr bir büyücüye dönüşür. Wilhelm Grimm anlatımı genişletmiş, dolaylı ifadelerin bir kısmını konuşmalarla değiştirmiştir. Rapunzel ile prensin ilişkisine dair bazı açık ayrıntılar da örtük hale getirilmiştir. Bu karşılaştırma, Grimm masallarının yayımlanma sürecinde editoryal müdahalelerle değiştiğini gösterir; tek ve değişmez bir metin varsayımını sınırlar.[1]