Richter ölçeği, deprem büyüklüğünü sismograf kaydındaki dalga genliğinden hesaplamaya yönelik yerel büyüklük ölçeğidir. Charles F. Richter tarafından 1935'te geliştirildi. İlk biçimi belirli bir sismograf ve California'daki yakın depremler için tanımlanmıştı.[1]
LOGARİTMİK ÖLÇÜM
Ölçek, kaydedilen en büyük genliği ve deprem merkezine uzaklık düzeltmesini kullanır. Büyüklükte bir birim artış, aynı ölçüm koşullarında genliğin on kat artmasına karşılık gelir. Enerji artışı ise genlik artışıyla aynı değildir. Bu nedenle büyüklük değerlerini sıradan doğrusal sayılar gibi karşılaştırmak yanıltıcıdır.[1]
BÜYÜKLÜK VE ŞİDDET
Deprem büyüklüğü, kaynağın fiziksel boyutuyla ilgilidir. Şiddet ise belirli bir yerde hissedilen ve gözlenen etkileri anlatır; yerden yere değişebilir. Büyük depremlerin değerlendirilmesinde moment büyüklüğü gibi başka ölçekler kullanılır. Her deprem büyüklüğünü otomatik olarak Richter değeri diye adlandırmak doğru değildir; kullanılan ölçüm türü belirtilmelidir.[1]