Robert Merton Solow (1924–2023), ekonomik büyüme kuramına yaptığı katkılarla tanınan Amerikalı iktisatçıydı. Massachusetts Teknoloji Enstitüsünün iktisat bölümüne 1949’da katıldı ve akademik yaşamının büyük bölümünü bu kurumda geçirdi. 1987’de büyüme kuramına katkıları nedeniyle Alfred Nobel Anısına Ekonomi Bilimleri Ödülü’nü aldı.[1][2]
BÜYÜME MODELİ
Solow’un 1950’lerde geliştirdiği neoklasik büyüme modeli, üretimi sermaye, emek ve teknoloji ile ilişkilendirir. Sermayenin azalan getirisi, yalnız tasarruf oranını yükseltmenin kişi başına üretimin uzun dönem büyüme hızını sürekli artırmayacağını gösterir. Modelde kalıcı kişi başına büyümenin temel kaynağı geniş anlamda teknolojik ilerlemedir. Bu çerçeve, büyümenin gözlenen bölümünü sermaye ve emek artışından ayıran “Solow artığı” ölçümüne de temel oluşturdu.[2]
KARİYER VE ETKİ
Solow, kuramsal modellemeyi ampirik ölçümle birleştirdi; çalışmalarında büyüme modellerinin varsayımlarını ve açıklayamadığı alanları da vurguladı. MIT’de uzun yıllar ders verdi, çok sayıda iktisatçının yetişmesine katkıda bulundu ve kamu politikası tartışmalarında yer aldı. Nobel konuşmasında kendi modelini Harrod-Domar yaklaşımının katı sermaye-hasıla oranını esneten bir gelişme olarak değerlendirdi.[1][2]