Sözdizim, sözcüklerin öbekler ve cümleler oluştururken hangi ilişkiler içinde birleştiğini inceleyen dilbilim alanıdır. Sözcüklerin sırası kadar özne, nesne ve yüklem gibi dilbilgisel ilişkiler de araştırılır. Aynı sözcüklerin farklı biçimlerde düzenlenmesi, anlatılan olayın anlamını veya cümlenin dilbilgisel uygunluğunu değiştirebilir.[1]
CÜMLE YAPISI
Cümleler yalnızca art arda dizilmiş sözcüklerden oluşmaz; sözcükler kendi içinde birimler meydana getirir. Örneğin “küçük çocuk” öbeği, bir cümlede birlikte özne görevi üstlenebilir. Öbeklerin daha büyük yapılara katılması, dilin hiyerarşik örgütlenmesini gösterir. Dilbilgisel görev ile olay içindeki anlam rolü ise her zaman aynı değildir.[1]
DİLLER ARASI ÇEŞİTLİLİK
Diller, ilişkileri sözcük sırası, ekler veya uyum yoluyla farklı biçimlerde gösterebilir. Sözdizim araştırmaları ortak özelliklerin yanı sıra bu çeşitliliği de açıklar. Biçimsel ve işlevsel yaklaşımlar, yapının anlam ve iletişim bağlamıyla ilişkisini farklı biçimlerde ele alır; alan tek bir kuramsal modelden oluşmaz.[1]