SIP, internet üzerinden yürütülen iletişim oturumlarını başlatmak, değiştirmek ve sonlandırmak için kullanılan bir uygulama katmanı protokolüdür. Adı, İngilizce Session Initiation Protocol ifadesinin kısaltmasıdır. İnternet telefon görüşmeleri ve çoklu ortam konferansları kullanım alanları arasındadır. Temel görevi, katılımcılar arasındaki oturumun kurulmasına ilişkin işaretleşmeyi düzenlemektir.[1]
OTURUMUN KURULMASI
SIP ile gönderilen davetler, katılımcıların kullanabilecekleri medya türleri üzerinde anlaşmasına yardımcı olan oturum açıklamaları taşıyabilir. Protokol, kullanıcının bulunması, erişilebilirliğinin belirlenmesi, oturum parametrelerinin oluşturulması ve görüşmenin yönetilmesi gibi işlevleri kapsar. Devam eden bir oturuma katılımcı veya medya eklenmesi de bu çerçevede ele alınır.[1]
Sistemdeki vekil sunucular, isteklerin kullanıcının bulunduğu adrese yönlendirilmesine yardımcı olur. Kayıt işlevi, kullanıcının güncel konum bilgisinin bu yönlendirmede kullanılmasını sağlar. Buradaki konum, iletişimin ulaşacağı ağ adresleriyle ilgilidir. SIP farklı taşıma protokolleri üzerinde çalışabilecek biçimde tasarlanmıştır.[1]
İŞARETLEŞME VE MEDYA
Bir çağrının kurulmasıyla çağrı boyunca ses veya görüntü verisinin taşınması farklı işlevlerdir. SIP, tek başına bütünleşik bir iletişim sisteminin tamamını oluşturmaz; diğer internet protokolleriyle birlikte çalışır. Metin tabanlı istek ve yanıtlar, iletişim oturumunun durumunu yönetmekte kullanılır.[1]
Gerçek zamanlı ses ve görüntü aktarımında RTP gibi ayrı protokoller görev alabilir. RTP, ağ üzerinden gerçek zamanlı veri taşınmasına uygun işlevler sunarken, RTCP aktarımın izlenmesine yardımcı olur. RTP'nin varlığı tek başına belirli bir hizmet kalitesini garanti etmez. Bu ayrım, bir görüşmede bağlantının kurulabilmesi ile medyanın sorunsuz iletilebilmesinin neden ayrı teknik meseleler olduğunu açıklar.[2]