Sanat, farklı dönem ve kültürlerde yaratıcı üretim, ifade ve anlamlandırma biçimlerini kapsayan geniş bir alandır. Tek ve bütün bağlamlarda geçerli bir tanıma indirgenemez; sanatın nasıl sınıflandırıldığı tarihsel koşullara, kullanılan araçlara ve toplumsal kabullere göre değişebilir. UNESCO’nun kültürel istatistik çerçevesi kültürü ölçmek amacıyla kültürel ve yaratıcı ekosistemin kapsamını belirler; bu istatistiksel sınıflandırma, sanatın bütün felsefi anlamlarını tanımlama iddiası taşımaz. [1]
Alanlar ve biçimler
Sanatla ilişkilendirilen biçimler arasında resim, heykel, müzik, dans, tiyatro, edebiyat, mimarlık ve görsel-işitsel üretim bulunur. Bu kategoriler kesin ve her kültürde aynı sınırlarla ayrılmış değildir. Örneğin UNESCO, somut olmayan kültürel miras kapsamında sözlü gelenekleri, gösteri sanatlarını, toplumsal uygulamaları ve geleneksel zanaat bilgisini ele alır. Bu miras yalnızca bir eser ya da gösteriden ibaret değildir; toplulukların tanıdığı ve kuşaklar arasında aktardığı bilgi, beceri ve anlamları da içerir. [2]
Çağdaş sanatçılar çeşitli araçlarla çalışabilir; bazıları geleneksel sanat tanımlarını, üretim süreçlerini veya eserin nerede bulunması gerektiğini sorgular. Getty’nin açıklamasında kavramsal sanat fikri bitmiş nesnenin önüne geçebilir; yerleştirme ve performans gibi biçimler de izleyicinin mekânla ya da canlı icrayla ilişkisini öne çıkarabilir. Bunlar sanatın tamamını temsil eden bir sınıflandırma değil, çağdaş pratiklerden örneklerdir. [3]
İşlev ve yorum
Sanat eserleri estetik deneyim yaratabilir; ayrıca düşünce, duygu, toplumsal mesele veya kültürel hafızayla ilişki kurabilir. Her eserin bu işlevlerin tümünü taşıması gerekmez. Yorum, eserin biçimi ve sunulduğu bağlamla birlikte izleyicinin bilgi ve deneyiminden etkilenir. Sanatın kapsamı ve anlamı üzerine tartışmalar sürer.