Sesbirim, bir dilin ses düzeninde anlam ayrımı yaratabilen en küçük birimdir. Tek başına belirli bir nesneyi veya kavramı adlandırması gerekmez; temel işlevi sözcüklerin birbirinden ayrılmasına katkı sağlamaktır. Kavram, sesin yalnız fiziksel özelliklerini değil, belirli bir dilde üstlendiği ayırt edici görevi esas alır. Bu nedenle sesbirim çözümlemesi dilin kendi düzeni içinde yapılır.[1]
KARŞITLIK VE ÖRNEK
İngilizcedeki rip ve lip sözcüklerinde /r/ ile /l/ aynı çevrede bulunur ve sözcükleri birbirinden ayırır. Yalnız bir ses bakımından farklılaşan bu tür örnekler en küçük çift olarak kullanılır. Aynı konumda gerçekleşen anlam farkı, iki sesin ayrı sesbirimler sayılmasına dayanak sağlar.[1]
SES VE SESBİRİM
Somut olarak çıkarılan konuşma sesi ile soyut ayırt edici birim aynı değildir. Bir sesbirim, çevresine bağlı olarak birden fazla söyleyiş biçimiyle gerçekleşebilir; bunlara altses denir. Yapısalcı ve üretici yaklaşımlar sesbirimi farklı biçimlerde açıklar. Geleneksel gösterimde sesbirimler eğik çizgiler, somut sesler ise köşeli ayraçlar içinde yazılır.[1]