Silüet, bir kişi veya nesnenin ayrıntıları gösterilmeden, dış sınırlarının tek renkli koyu bir biçim olarak verildiği görüntüdür. Portre sanatında özellikle yandan görünüşün siyah kâğıttan kesilmesi ya da açık bir zemin üzerine koyu biçimde uygulanmasıyla yaygınlaşmıştır.
PORTRE VE TEKNİK
Silüet portreler hızlı üretilebildiği ve resimli portreye göre daha erişilebilir olduğu için 18. ve 19. yüzyıllarda geniş kullanım buldu. Library of Congress koleksiyonundaki bir örnek, beyaz kâğıdın içinin kesilip siyah zemin üzerine yerleştirildiği “hollow-cut” tekniğini gösterir.[1] Metropolitan Museum of Art kayıtlarında ise kesilmiş siyah kâğıt, kalem-mürekkep ve beyaz vurguların birlikte kullanıldığı örnekler bulunur.[2] Günümüzde “silüet” sözcüğü fotoğraf, grafik tasarım ve sahnelemede arkadan aydınlatılmış koyu biçimler için de kullanılır.