Sosyal pedagoji, eğitim ile toplumsal yaşam arasındaki ilişkileri kuram, politika ve uygulama düzeyinde ele alan alandır. Eğitimi okul öğretimiyle sınırlamayıp kişilerin ve toplulukların gelişimini günlük yaşamın içinde değerlendirir. Kendi kuramsal birikiminin yanında psikoloji ve sosyolojiden de yararlanır. Terim, on dokuzuncu yüzyıl ortalarında Almanya'da toplumsal sorunlara eğitsel yanıtlar arayan tartışmalar içinde belirginleşmiştir. [1]
UYGULAMA İLKELERİ
Sosyal pedagojik yaklaşımda eşitlik, karşılıklı saygı, güvene dayalı ilişkiler ve kişinin gelişme potansiyeli öne çıkar. Çocuklar, gençler ve yetişkinlerle yürütülen hizmetlerde diyalog ve ortak etkinlikler kullanılır. Sanat, müzik, oyun veya grup çalışması, yalnızca boş zaman etkinliği değil, ilişki kurmanın ve birlikte öğrenmenin aracı olabilir. Uygulayıcının kendi davranışını ve toplumsal koşulların etkisini eleştirel biçimde değerlendirmesi önemlidir. Bu değerlendirme, kişinin güçlü yanlarını dikkate alan uygun eylemlere dönüştürülür; yöntemler karşılaşılan duruma göre uyarlanır. [1]