Space Shuttle, NASA'nın insanları ve yükleri Dünya yörüngesine taşımak için kullandığı, kısmen yeniden kullanılabilir uzay ulaşım sistemidir. Türkçede uzay mekiği olarak anılır. Programın uçuşları 12 Nisan 1981'de Columbia ile başladı; 21 Temmuz 2011'de Atlantis'in dönüşüyle tamamlandı. Otuz yıllık dönemde toplam 135 görev gerçekleştirildi.[1]
ARACIN BİLEŞENLERİ
Sistem, mürettebatı ve yükü taşıyan kanatlı yörünge aracı, büyük bir dış yakıt tankı ve iki katı yakıtlı iticiden oluşuyordu. Ana motorlara dış tanktan sıvı hidrojen ve sıvı oksijen sağlanıyordu. Yörünge aracı görev sonunda piste iniyordu; dış tank ise uçuş sırasında ayrıldığı için yeniden kullanılmıyordu.[2]
YÖRÜNGEDEKİ GÖREVLER
Mekikler yalnız insan taşımakla sınırlı kalmadı. Uyduların yörüngeye bırakılması, geri alınması ve onarılması, bilimsel deneylerin yürütülmesi ve Uluslararası Uzay İstasyonu'nun kurulması programın görevleri arasındaydı. Yük bölmesi, farklı görevlerde farklı donanımların taşınmasına olanak veriyordu. Bu görev çeşitliliği, aynı araç ailesinin uzun yıllar boyunca farklı amaçlarla kullanılmasını sağladı.[1][2]
FİLO VE KAYIPLAR
Uzaya çıkan filo Columbia, Challenger, Discovery, Atlantis ve Endeavour'dan oluştu. Enterprise ise yaklaşma ve iniş deneylerinde kullanıldı; uzaya gitmedi. Challenger 1986'da yükseliş sırasında, Columbia 2003'te atmosfere dönüşte kaybedildi. Challenger'ın ardından Endeavour üretildi. Programın son uçuşu STS-135, Atlantis'in Florida'daki Kennedy Uzay Merkezi'ne inişiyle sona erdi.[1][2]