Steven Weinberg (1933–2021), elektromanyetik etkileşim ile zayıf nükleer etkileşimi ortak bir kuramsal çerçevede açıklayan çalışmalarıyla tanınan Amerikalı fizikçidir. Bu katkılarından dolayı 1979 Nobel Fizik Ödülü'nü Abdus Salam ve Sheldon Glashow ile paylaştı. Araştırmalarının yanı sıra temel fizik ve evrenbilimi genel okura anlatan eserler kaleme aldı.[1][2]
EĞİTİMİ VE AKADEMİK GÖREVLERİ
New York'ta doğdu. 1954'te Cornell Üniversitesindeki lisans öğrenimini tamamladı; ardından Kopenhag'da kuramsal fizik alanında çalıştı. 1957'de Princeton Üniversitesinden doktora derecesini aldı. Berkeley, Harvard ve Massachusetts Institute of Technology'de görev yaptı; kariyerinin büyük bölümünü Austin'deki Teksas Üniversitesinde geçirdi.[1]
Weinberg'in araştırmaları, temel doğa yasalarının matematiksel olarak açıklanması ve kuramsal öngörülerin deneylerle sınanması etrafında gelişti. Çalışmaları parçacık fiziğiyle sınırlı kalmadı; evrenin ilk dönemlerinin anlaşılmasına yönelik sorularla da ilgilendi.[2]
ELEKTROZAYIF KURAM
1967'de yayımladığı A Model of Leptons adlı makale, elektromanyetik ve zayıf etkileşimin birleştirilmesinde önemli bir adım oluşturdu. Kuram, zayıf etkileşimi taşıyan W ve Z bozonlarıyla ilgili öngörülerin ortak bir yapı içinde ele alınmasını sağladı. Sonraki deneysel sonuçlar, bu yaklaşımın temel öngörülerini destekledi.[2]
Elektrozayıf kuram, parçacık fiziğinin Standart Model'inin başlıca bileşenlerinden biridir. Weinberg ayrıca etkin alan kuramı yaklaşımına katkıda bulundu. Bu yaklaşım, belirli enerji ölçeklerindeki olayların uygun bir kuramsal betimlemeyle hesaplanmasına olanak verir.[2]
BİLİM YAZARLIĞI
1977'de yayımlanan The First Three Minutes, evrenin erken dönemlerini geniş bir okur kitlesine tanıttı. Weinberg, bilimsel keşiflerin insanın evrendeki yerini anlaması bakımından ne ifade ettiği üzerine de düşündü. 23 Temmuz 2021'de Austin'de yaşamını yitirdi.[1][2]