Türcülük, canlıların çıkarlarına yalnızca ait oldukları türe göre farklı ahlaki ağırlık verilmesini anlatan etik kavramdır. Terim özellikle insanların çıkarlarını, karşılaştırılabilir acı ya da yarar söz konusu olduğunda, insan olmayan hayvanların çıkarlarından otomatik olarak üstün sayan tutumları tartışmak için kullanılır. Stanford Encyclopedia of Philosophy, kavramı hayvanların ahlaki statüsü ve insan ayrıcalığı tartışmaları içinde ele alır.[1]
ETİK TARTIŞMA
Türcülük eleştirisi, tür üyeliğinin tek başına ahlaki bakımdan belirleyici olmadığını; duyarlılık, acı çekebilme, özne olma veya çıkar sahibi olma gibi özelliklerin ayrıca değerlendirilmesi gerektiğini savunur. Buna karşı görüşler, rasyonellik, özerklik ya da ahlaki karşılıklılık gibi yetilerin farklı düzeylerde önem taşıyabileceğini ileri sürer.[2] Kavram bu nedenle bütün canlıların aynı haklara sahip olduğu iddiasıyla özdeş değildir. Asıl soru, tür sınırının hangi durumlarda haklı bir ayrım ölçütü olabileceği ve çıkar çatışmalarında hangi özelliklerin dikkate alınacağıdır.