Genel bakış
Türk müziği, Anadolu ve çevresinde tarih boyunca gelişmiş saray, kent, tekke ve halk müziği geleneklerini kapsayan geniş bir ifadedir. Tek bir üslup yerine farklı coğrafya, dil, çalgı ve icra biçimlerini içerir.[1]
BAŞLICA GELENEKLER
Klasik Türk musikisinde makam, usul ve bestelenmiş repertuvar belirleyicidir. Halk müziğinde bölgesel ezgiler, âşıklık geleneği ve bağlama ailesi önemli yer tutar. Ney, tanbur, ud, kemençe, kanun, zurna ve davul çeşitli bağlamlarda kullanılır. Cumhuriyet döneminde konservatuvarlar, radyo ve kayıt teknolojileri aktarım ile sınıflandırmayı etkiledi; çağdaş türlerle yeni bileşimler oluştu.[1]