Tıbbi atık, sağlık hizmetleri ve ilgili araştırmalar sırasında oluşan, özellikle kan, vücut sıvıları veya bulaşıcı maddelerle kirlenmiş olabilen atıkları ifade eder. Hastaneler, diş klinikleri, laboratuvarlar ve veterinerlik kuruluşları bu atıkların kaynakları arasındadır. Terim, sağlık kuruluşlarının ürettiği bütün atıkların adı olmaktan çok, potansiyel bulaşıcı malzeme içeren alt grubu tanımlar.[1]
ATIK TÜRLERİ
Bulaşıcı atıklar, hastalık yapıcı mikroorganizmalar içeren veya içerdiğinden kuşkulanılan malzemelerdir. Doku ve organ kalıntıları patolojik atıklar arasında değerlendirilir. İğne, bisturi ve kırık cam gibi kesici delici nesneler ise yaralanma riski taşır. Sağlık hizmetlerinde ayrıca kimyasal, farmasötik ve radyoaktif atıklar oluşabilir; bu farklı grupların aynı işlemle güvenli hâle geleceği varsayılamaz.[2]
RİSK VE AYRI TOPLAMA
Atıkla temas eden çalışanlar ve toplama personeli, kesici delici yaralanmalarına ya da enfeksiyöz maddelere maruz kalabilir. Uygunsuz depolama ve bertaraf çevreye mikroorganizma veya zehirli maddeler yayabilir. Bu nedenle yönetim, atığı oluştuğu yerde ayırma, güvenli toplama, taşıma ve işleme aşamalarını kapsar. Personel eğitimi ve sorumlulukların belirlenmesi, yalnız son işlem kadar önemlidir.[2]
İŞLEME VE BERTARAF
Yakma, tıbbi atıkların işlenmesinde kullanılan yöntemlerden biridir; alternatifler arasında basınçlı buharla sterilizasyon, mikrodalga ve kimyasal mekanik sistemler bulunur. Bu alternatifler genellikle atığı bulaşıcı olmaktan çıkarmak amacıyla uygulanır. İşlenmiş malzeme için daha sonra depolama veya yakma gibi bir bertaraf aşaması gerekebilir. Böylece bulaşıcılığı gideren işlem ile atığın son olarak yönetilmesi birbirinden ayrılır.[1]