Tıp eğitimi, hekimlerin bilimsel bilgi, klinik beceri, mesleki tutum ve etik sorumluluk kazanmasını sağlayan eğitim sürecidir. Temel tıp eğitimi genellikle biyomedikal bilimleri klinik uygulamayla birleştirir; mezuniyet sonrası uzmanlık eğitimi ve sürekli mesleki gelişim ise hekimlik yaşamı boyunca sürer. Öğrenci değerlendirmesi yalnız bilgi sınavlarını değil, klinik karar ve iletişim becerilerini de kapsar.[1]
KALİTE VE BAĞLAM
Dünya Tıp Eğitimi Federasyonu, programların misyon, müfredat, değerlendirme, öğrenci desteği, akademik kadro, kaynaklar, kalite güvencesi ve yönetişim alanlarında incelenmesini önerir.[1] Bu standartlar tek bir evrensel müfredat dayatmaz; yerel sağlık gereksinimlerine göre uyarlanacak bir çerçeve sunar. Eğitim kurumlarının klinik uygulama olanakları, hasta güvenliği ve öğretim elemanı yeterliği birlikte değerlendirilir. Sağlık çalışanı eğitimindeki kapasite, hizmetlerin toplumun farklı bölgelerine dengeli sunulmasını da etkiler.[2]