Tahkim, tarafların bir uyuşmazlığın çözümünü anlaşmayla bir veya birden çok hakeme bırakmasıdır. Hakemler uyuşmazlığı değerlendirerek taraflar açısından bağlayıcı karar verir. Özellikle ticari ilişkilerde kullanılan bir uyuşmazlık çözüm yöntemidir.[1]
ANLAŞMA VE USUL
Tahkim iradesi, sözleşmedeki bir şartla veya uyuşmazlık doğduktan sonra yapılan ayrı anlaşmayla ortaya konabilir. Hakem seçimi, yargılama dili, uygulanacak kurallar ve tahkim yeri sürecin önemli öğeleridir. Kurumsal tahkimde bir kuruluş idari destek sağlar; uyuşmazlığın esasına hakemler karar verir.[1]
ARABULUCULUKTAN FARKI
Arabuluculukta taraflar bir uzlaşmaya ulaşmaya çalışır; arabulucu genellikle bağlayıcı çözümü dayatmaz. Tahkimde ise hakem kararı esastır. Kararın mahkemelerce denetlenmesi ve uygulanması, ilgili hukuk ve uluslararası düzenlemelere bağlıdır. Bütün uyuşmazlıklar tahkime elverişli değildir. Bu nedenle tahkim, mahkemelerin hiçbir rolünün kalmadığı veya her durumda aynı kuralların işlediği bir sistem olarak anlaşılmamalıdır.[1]